Jak Kasia przestała budzić się w nocy z lękiem przed rozmowami

Kasia budziła się między 3 a 4. Nie dlatego, że była wyspana. Dlatego, że jej głowa przez cały czas była w pracy.

To nie był brak wiedzy

Kasia wiedziała, co mówić. To nie było też proste „nie nadaję się”. Sytuacja zawodowa wymagała od niej spotkań z ludźmi, którzy mają zupełnie inny system wartości niż ona i krytycznie wypowiadają się na temat jej pracy. Nie po to, żeby jej pomóc, tylko żeby pokazać własną wyższość lub nieprzychylność.

Największy ciężar dawał jej lęk, że jedno zdanie za dużo albo za mało może wszystko zepsuć: rozmowa się rozjedzie, jej autorytet ucierpi albo relacja zostanie naruszona.

Nad czym pracowałyśmy?

• Przekonania liderki – bo one prowadzą do tego, co myślisz o ludziach i o sobie w roli lidera.
• Własne myśli – czyli obszar, którego zwykłe szkolenie nie dotyka wystarczająco głęboko.
• Konkretne narzędzia – skrypty rozmów, zasady prowadzenia spotkań i feedbacku.

Co się zmieniło?

• Nie próbuje przewidywać każdego scenariusza.
• Nie bierze odpowiedzialności za emocje innych.
• Wie, jak podejmować trudne decyzje.
• Po spotkaniach nie analizuje każdego słowa tak, jak wcześniej.
• Wie, że za trudnymi zachowaniami ludzi kryją się ich trudne historie, więc ma do nich większą empatię. 

Spokój w przywództwie nie polega na tym, że trudne rozmowy znikają. Polega na tym, że przestają rządzić Twoją głową.